| 1. | Müracaatçının (birey, aile, grup, toplum) psiko-sosyal ve ekonomik ihtiyaç ve sorunlarına yönelik ön değerlendirme yapabilme, etik ilkeler doğrultusunda müdahalede bulunabilme, müdahalenin etkililiğini ölçebilme, süreci ve sonucu raporlaştırabilme. |
| 2. | Sosyal politika ve sosyal refah hizmetleri bilgisini kullanarak müracaatçılar yararına (birey, grup, toplum) sosyal politikaların planlanması ve hayata geçirilmesinde etkili olma. |
| 3. | Genelci sosyal hizmet bilgi ve becerisini farklı sosyal hizmet alanlarında (engellilik, yoksulluk, yaşlılık, çocuk, genç v.b.) bağımsız olarak uygulayabilme. |
| 4. | Farklılığın pozitif değerini kabul ederek, benzerlik ve farklılıklar temelinde çeşitli müracaatçı gruplarıyla sosyal hizmet uygulaması yapabilme. |
| 5. | Sosyal hizmet uygulaması sürecinde müracaatçı sistemleri ile (mikro, mezzo ve makro düzeylerde) etkili iletişim kurma ve iletişim araçlarını kullanma (medya) bilgi ve becerisine sahip olma |
| 6. | İnsani hizmet örgütlerinde yönetim süreçlerini bilme ve çağdaş yönetim anlayışını benimseyerek uygulayabilme. |
| 7. | Meslekler-disiplinler arası işbirliğini sağlayabilme ve ekip içinde çalışabilme; kurumlar arası ilişki,işbirliği ve eşgüdüm sağlayabilme ve ortak hizmet geliştirebilme |
| 8. | Alanıyla ilgili saptadığı ihtiyaçların karşılanması ve sorunların çözülmesi amacıyla proje planlama, uygulama, sonlandırma, değerlendirme ve sonuçları ilgili taraflarla paylaşma |
| 9. | Sosyal ve kültürel çevrenin insan davranışları üzerindeki etkisini bilme ve sosyal hizmet uygulamalarında kullanma. |
| 10. | Toplumsal sorunlara bilimsel veriler; kanıtlar doğrultusunda çözüm üretme ve sosyal politikalar geliştirilmesine katkı verme. |
| 11. | Alanına özgü bilimsel bilgi üretmesorumluluğunu yerine getirme ve bilimsel araştırma sürecini yönetebilme. |