Bu dersin amacı, yapay zekâyı yalnızca teknik bir araç ya da tasarım üretim yöntemi olarak değil; çağdaş medya ekosistemlerini, bilgi üretimini, görünürlük rejimlerini, temsil biçimlerini, kamusal tartışmaları ve toplumsal eşitsizlikleri dönüştüren algoritmik bir iletişim altyapısı olarak incelemektir (PÇ1, PÇ2, PÇ4). Ders kapsamında öğrencilerin algoritmik medya sistemlerini eleştirel medya okuryazarlığı, yapay zekâ okuryazarlığı, platform çalışmaları, veri etiği, dijital eşitsizlik, dezenformasyon, sentetik medya ve demokratik katılım bağlamında analiz etmeleri amaçlanır (PÇ5, PÇ6, PÇ7). Öğrencilerden bir yapay zekâ uygulamasını veya algoritmik medya pratiğini akademik araştırma nesnesi olarak kurgulamaları ve sistemli biçimde sunmaları beklenir (PÇ8).

Bu ders, algoritmaların ve yapay zekâ sistemlerinin medya üretimi, dağıtımı, görünürlüğü, tüketimi ve yorumlanması üzerindeki etkilerini inceler. Algoritmik kürasyon, platformlaşma, veri sömürüsü, üretken yapay zekâ, deepfake ve sentetik medya, dezenformasyon, algoritmik önyargı, temsil sorunları, telif, etik, gözetim, dijital emek, yapay zekâya erişimde eşitsizlikler ve yapay zekâ okuryazarlığı temel konular arasındadır. Dersin temel yaklaşımı, yapay zekâyı “araç kullanımı” düzeyinin ötesinde medya ve iletişim çalışmalarının merkezî bir araştırma nesnesi olarak konumlandırmaktır.