Dinî bağlamlarda kullanılan çalgıları arkeolojik buluntular, görsel tasvirler ve yazılı kaynaklar üzerinden incelemek; öğrencilerin çalgıların yapısal özelliklerini, ritüel işlevlerini ve sembolik anlamlarını tarihsel bağlamları içerisinde değerlendirmelerini sağlamak; nesne, temsil ve yorum arasındaki ilişkileri sorgulayarak karşılaştırmalı ve kaynak temelli araştırma yapma becerilerini geliştirmektir.

Çalgı, ses üreten nesne, kutsallık ve sembol kavramları; organolojik sınıflandırma ve belgeleme ilkeleri; arkeolojik çalgı buluntularının malzeme, biçim, yapım tekniği ve kullanım bağlamları ele alınır. Kabartma, heykel, duvar resmi, seramik ve yazma eserlerdeki çalgı tasvirlerinin ikonografik çözümlemesi yapılır. Eski Mısır, Mezopotamya, Anadolu ve Akdeniz dünyasından seçilmiş örnekler üzerinden çalgıların tanrısal figürler, dinî görevliler, sunu, adak, cenaze ve tören uygulamalarıyla ilişkileri incelenir. Türk din musikisi ve tasavvuf kültüründe çalgıların kullanımı ve sembolik yorumları değerlendirilir; çalgı adlarının eşleştirilmesi, tarihsel süreklilik, yeniden yapım ve müze temsili konularındaki yöntem sorunları tartışılır.