Kutsal mekânlarda ses ve müzik kullanımını mimari, akustik, ritüel ve toplumsal katılım boyutlarıyla incelemek; öğrencilerin mekânsal özellikler ile dinî icra ve dinleme pratikleri arasındaki ilişkileri değerlendirmelerini sağlamak; farklı dönem ve inanç çevrelerine ait örnekleri karşılaştırarak gözlem, kaynak ve kayıt temelli araştırma yürütme becerilerini geliştirmektir.

Kutsal mekân, ses ortamı, işitsel deneyim ve akustik miras kavramları; sesin yayılması, yansıması, soğurulması, yankılanma ve sözün anlaşılabilirliğine ilişkin temel ilkeler ele alınır. Tapınak, sinagog, kilise, cami, tekke ve açık hava kutsal alanlarından seçilmiş örneklerde mimari düzen, icracı ve dinleyici konumu, insan sesi, çalgı kullanımı ve ritüel hareket ilişkileri incelenir. Cami musikisi, Kur’an tilaveti ve toplu dinî icraların mekânla ilişkisi; seslendirme sistemleri, kayıt teknolojileri ve değişen dinleme alışkanlıkları değerlendirilir. Tarihsel ses ortamlarının araştırılmasında kaynak, gözlem, ölçüm ve modelleme verilerinin imkânları ve sınırlılıkları ile araştırma etiği ve akustik mirasın korunması tartışılır.