Türk musikisinin tarihsel gelişimini kaynaklar, kuram, repertuvar, icra gelenekleri ve kurumlar çerçevesinde incelemek; öğrencilerin farklı dönemlerdeki müzik hayatını toplumsal, dinî ve kültürel bağlamlarıyla değerlendirmelerini sağlamak; tarih yazımında kullanılan dönemlendirmeleri, köken anlatılarını ve süreklilik iddialarını eleştirel biçimde sorgulayarak kaynak temelli müzik tarihi araştırması yapma becerilerini geliştirmektir.

Türk musikisi tarihinin kapsamı, temel kavramları, kaynakları ve yöntem sorunları; erken Türk topluluklarında müzik hayatına ilişkin kanıtlar; İslamlaşma sürecindeki kültürel etkileşimler; Orta Çağ İslam dünyasında musiki düşüncesi ve nazariyat; Selçuklu, beylikler ve Osmanlı dönemlerinde müzik çevreleri, kurumlar ve repertuvar; saray, cami, tekke, askerî ve şehir musikisi gelenekleri ele alınır. Edvarlar, güfte ve nota mecmuaları, biyografik eserler, arşiv belgeleri ve ses kayıtları üzerinden meşk, bestecilik, himaye, notalama, yayıncılık ve aktarım süreçleri incelenir. Geç Osmanlı ve Cumhuriyet dönemlerindeki kurumsal dönüşümler, müzik politikaları, kayıt ve yayın teknolojilerinin etkileri ile Türk musikisi tarih yazımındaki başlıca yaklaşımlar değerlendirilir.