Şehir tarihinin temel kavramlarını, kuramsal yaklaşımlarını, yöntemlerini ve kaynaklarını tanıtmak; şehirlerin tarihsel oluşumunu, gelişimini ve dönüşümünü siyasi, idari, sosyal, ekonomik, demografik, kültürel ve mekânsal yönleriyle incelemek. Antik Çağ ve Orta Çağ şehirleşmesini genel bir çerçeve olarak ele alıp İslam medeniyetinin farklı dönem ve coğrafyalarında ortaya çıkan veya dönüşen şehirleri, özellikle de Osmanlı şehirlerini karşılaştırmalı biçimde değerlendirmek. Öğrencilerin tarihî coğrafya eserleri, şehir tarihleri, şer‘iyye sicilleri, tahrir defterleri, vakfiyeler, seyahatnameler, haritalar ve diğer tarihsel kaynakları eleştirel biçimde kullanarak özgün şehir tarihi araştırmaları geliştirmelerini sağlamak.

Şehir, kent ve şehirleşme kavramları; şehir tarihçiliğinin gelişimi, sosyal tarih, mekân tarihi ve kent sosyolojisiyle ilişkisi; şehir tarihi araştırmalarında kuramsal yaklaşımlar ve kaynaklar; Antik Çağ ve Orta Çağ şehirleri ile geç antikçağdan erken İslam dönemine kentsel süreklilik ve değişim; “İslam şehri” kavramı ve bu kavrama yönelik eleştiriler; Medine, Kûfe, Basra ve Fustat gibi erken İslam yerleşimleri ile Dımaşk, Bağdat, Kahire, Kayrevan, Kurtuba ve diğer İslam coğrafyalarındaki şehirlerin gelişimi; Osmanlı şehirlerinin kuruluşu, iskânı ve imarı; şehir yönetimi, kadı, subaşı ve muhtesip; mahalle, aile ve toplumsal hayat; pazarlar, loncalar, üretim ve ticaret; nüfus, göç, salgınlar ve afetler; mimari, şehir mekânı, su tesisleri ve vakıflar; şer‘iyye sicilleri ve diğer arşiv belgeleriyle şehir tarihi araştırmaları; Tanzimat ve sonrasında Osmanlı şehirlerinin dönüşümü; farklı dönem ve coğrafyalardaki şehirlerin karşılaştırmalı incelenmesi.