Bu derste yaş, yaşlanma ve yaşlılığın algılanmasındaki değişimler incelenecektir. Yaş, yaşlılık ve toplumsal yaşlanma sosyokültürel olarak tanımlanmaktadır. Evrensel bir yaşlılık tanımının olmaması onun kültürden kültüre, zamandan zamana değişmekte olduğunun göstergesidir. Derste, yaşlanmanın sosyo kültürel boyutlarından başlayarak sosyal, ekonomik, siyasal, finansal, iş piyasası, emeklilik yaşamı gibi boyutlarını inceleyeceiğiz. Ayrıca uzun yaşamaya bağlı olarak, toplumsal yaşamda ortaya çıkabilecek yaşlı dostu teknolojiler ve özellikle yaşlı dostu kentlerin sunacağı yeni imkanların anlamı tartışılacaktır.

Yaş, yaşlanma, yaşlanan toplumlar çok kapsamlı, çok boyutlu ve kendine özgülüğü, küresel bir olgu olduğu kadar yerel özeliklerinin karşı durulamazlığı gibi çok çeşitli özellikleriyle yirmibirinci yüz yıla damgasınaı vuracak sosyolojik gelişmelerden birisidir. İkinci Dünya Savaşı sonrası Avrupa ve Kuzey Amaerikada ortaya çıkmaya başlayan birtakım sosyal, ekonomik ve tıbbı gelişmelere bağlı olarak yaşlı nüfuta artış ortaya çıkmaya başlamıştır. Güncel (2018) verilere göre hali hazırda küresel çapta 60 yaş ve üstü 962 milyon birey, yani tüm dünya nüfusunun %13’üne denk bir nüfus kesimi yaşlılardan oluşuyor. Daha da önemlisi, bu oran yılda %3 oranında artmakta ki bu doğum oranlarından daha hızlı bir artış anlamına geliyor. Yaşlı nüfus olarak tanımladığımız kesim hali hazırda Avrupa nüfusunun dörtte biri 60 yaş ve üstü. 2030 yılına gelindiğinde yaşlı nüfusun 1.4 milyara 2050 de ise 2.1’e çıkacağı, 2100 ise 3.1 milyara çıkacağı öngörülüyor. Tüm bu rakamlar bize küresel, yaygın, geri döndürülemez ve öngörülmemiş bir olguyla karşı karşıya olduğumuzu gösteriyor. Yaşlanmanın çok boyutlu, karmaşık ve ‘akışkan’ bir olgu olduğunu unutmadan, bu derste temel olarak yaşlılık ve yaşlanan toplumlar meselesi birçok boyutuyla elealınarak incelenecektir.